Mączliki są rozprzestrzenione głównie w krajach tropikalnych i subtropikalnych. W Europie Środkowej, w tym i w Polsce, rozpoznano niewiele bo ok. 20 gatunków . Jak dotąd stanowią one stosunkowo mało zbadaną grupę stawonogów. Wśród owadów żerujących poza obiektami zamkniętymi za szkodliwe uważa się Aleurochiton aceris, który może powodować przedwczesne usychanie i opadanie liści klonu zwyczajnego oraz sporadycznie, mączlik różanecznikowy (Dialeurodes chittendeni) powodujący mozaikowate przebarwienia liści przede wszystkim na różaneczniku kaukaskim i katawbijskim. ymczasem dwa gatunki tj: mączlik szklarniowy (Trialeurodes vaporariorum Westw.) oraz mączlik ostroskrzydły (Bemisia tabaci Gen.), które żerują na warzywach i roślinach ozdobnych produkowanych pod osłonami, są uważane za groźne szkodniki roślin w produkcji ogrodniczej. Szczególnie ten ostatni gatunek, który ma w naszym kraju status organizmu kwarantannowego, jest niebezpieczny z uwagi na możliwość przenoszenia blisko 111 wirusów roślinnych, co stanowi 90% wirusów przenoszonych przez wszystkie (1300) gatunki mączlików. Mączlik ostroskrzydły wyróżnia się również wysoką odpornością na niektóre stosowane do jego zwalczania insektycydy.

Ziemiórki są to owady należące do rzędu muchówek, rodziny ziemiórkowatych (Sciaridae), do której to zalicza się kilka rodzajów w tym Bradysia, Lycorieura i Sciara. Niektóre z nich są poważnymi szkodnikami w uprawie roślin ozdobnych pod osłonami, a zdecydowanie najczęstszy problem stanowi Bradysia paupera czyli tzw. gnusz. Wizualnie ziemiórki przypominają małe muchy, które zwykle można dostrzec w produkcji szklarniowej na powierzchni podłoży, w pobliżu uprawianych roślin. Owady te są uważane za uciążliwe szkodniki, szczególnie, że na wielu gatunkach roślin ozdobnych, mogą ułatwiać przenoszenie kilku chorobotwórczych grzybów w tym gatunków pochodzenia glebowego.

Skuteczność określonego systemu ochrony roślin przed chorobami i szkodnikami, w jakiejkolwiek gałęzi produkcji ogrodniczej, jest zagadnieniem złożonym i wielokierunkowym. Nikogo nie należy przekonywać chociażby do roli jaką odgrywa poprawna diagnostyka, niekiedy wymagająca  zastosowania skomplikowanych metod laboratoryjnych, aż do technik molekularnych włącznie. Również dogłębna znajomość cykli rozwojowych poszczególnych organizmów jest  niezbędnym warunkiem osiągnięcia wysokiego poziomu ochrony o czym w szczególności, można się przekonać stosując metody biologiczne. Ponadto pogłębiona wiedza na temat wykorzystywanych w praktyce środkach chemicznych, charakterze ich działania, trwałości utrzymywania się preparatów w stanie biologicznej aktywności, i wreszcie o ich wpływie na proces tworzenia się odpornych ras szkodników czy patogenów, w znaczący sposób decyduje o stanie zdrowotnym roślin zarówno w aspekcie sezonowym jak i długoterminowym. Jednak ostateczny efekt prawidłowej ochrony w dużej mierze zależy od poprawnego wyboru i wdrożenia właściwej techniki zabiegu. I nie w tym rzecz, że to właśnie sposób aplikacji środków chemicznych czy biologicznych jest najważniejszym elementem ochrony. Niemniej jednak to właśnie od skuteczności zabiegu, będzie w dużej mierze zależał sens wszelkich działań podejmowanych w celu poprawy zdrowotności roślin i w żaden sposób nie należy tego elementu bagatelizować.

Pelargonia (Pelargonium spp.) należy do roślin bardzo wrażliwych na infekcje wywoływaną przez szarą pleśń (B.cinerea).  Pod osłonami, szczególnie dotkliwe straty odnotowuje się w produkcji wegetatywnie rozmnażanych sadzonek P. × hortorum L. H. Bailey. Dla uzyskania zwartego pokroju i umożliwienia sadzonkom wykształcenia wielu pędów, podczas ukorzeniania, rosnące blisko siebie rośliny są traktowane odpowiednimi regulatorami wzrostu.  W konsekwencji tych działań, niżej położone liście, ze względu na utrzymującą się w dolnej części rośliny dużą wilgotność powietrza i równocześnie silny niedostatek światła, łatwo ulegają infekcji, co daje początek rozprzestrzenianiu się choroby. Także rośliny mateczne, ranione podczas pobierania sadzonek, stosunkowo często są porażane właśnie w miejscu cięcia, skąd grzybnia rozprzestrzenia się dalej wzdłuż pędu.

Odsłon artykułów:
1224968


Oświadczam, że wszędzie tam gdzie nie istnieje stosowna adnotacja wszystkie pozostałe teksty i ilustracje są mojego autorstwa.
Wszelkie powielanie i kopiowanie może odbywać się wyłącznie za moją zgodą.
Janusz Mazurek